laatste trip Spirit of Freedom

Geplaatst: 26 januari 2013 in Uncategorized

Voor diegene die het nieuws nog niet gehoord hebben: het dilemma is opgelost!

31 december ben ik aan boord gegaan van Spirit of Freedom en mijn ontslag gegeven, Daardoor heb ik afgelopen week mijn laatste trip gewerkt als divemaster en ben ik nu volop op zoek naar farmwork zodat ik mijn 2de visa kan behalen.

Ik weet dat jullie ondertussen al veel over het Great Barrier Reef gelezen hebben, maar mijn laatste tripje is zeker een vermelding waard in mijn blog!

Maandag 14 januari ga ik voor de laatste keer aan boord van SOF en het begint allemaal zeer rustig. Aangezien 1 van de twee motoren kapot is hebben we langer tijd nodig om naar de divesite te gaan en doen er dan maar 1 duik in plaats van 2 zodat we ook meer tijd hebben om alle mensen van materiaal te voorzien. Ik heb 4 duikers mee de eerste duik om te zien wat ze kunnen en alles valt goed mee, geen problemen dus een zeer relaxte eerste duik. Blijkbaar hebben we wel een paar party-animals aan boord en ik moet vandaag opblijven tot de laatste gast gaat slapen en jammer genoeg trekken ze het tot 2u ’s nachts. Betekend dus 3,5 uur slaap en dat is geen goed begin van de week!

Gelukkig heb ik wel lieve collega’s die mij dinsdag onder lunchtijd een uurtje pauze gunnen voor een middagslaapje. Wel hebben we dinsdag 5 duiken op het programma staan waarvan ik er 4 moet doen want Kirin en Thibault (collega’s) zijn ziek en kunnen niet gaan duiken. Kirin komt me vragen of ik alsjeblieft haar nachtduik wil overnemen, nachtduik is niet echt de favoriet onder de crew, dus met de belofte dat ik na de nachtduik alleen maar moet douchen en gaan slapen en geen tanks moet vullen en dergelijke doe ik hem.

We zijn op onze gebruikelijke plaats voor de nachtduik en weten dat er relatief weinig te zien is. Ik krijg 4 mannen mee die in buddyteams samen duiken maar wel nog controle nodig hebben en we hebben 1 van onze beste nachtduiken ooit. Baby krokodilvissen, plural branchs, white tip reefsharks, cuddlefish, noem maar op en we hebben het gezien. Maximum tijd voor een nachtduik is 45minuten ongeacht hoeveel lucht je nog over hebt, dus na 40 minuten breng ik de heren terug naar de lijn van de boot voor onze 5 minuten safety stop. Met tegenzin volgen ze want er is nog zoveel te zien! Terwijl we op een diepte van 5m hangen schijnen we nog rond met onze pillampen om de haaien te zien die er rondzwemmen.

En dan, uit het niets, komt mijn favoriete zeedier voorbijgezwommen, een 4m grote Manta ray zweeft heel langzaam net onder ons door, draait even om en kijkt naar ons en zwemt weer verder. Je kan niet praten onder water maar je hoort ons wel alle 5 schreeuwen van blijdschap door onze regulator. En blijkbaar zijn wij ook de enige 5 die de manta ray gezien hebben. Niemand anders van de duikers of crew zijn hem tegengekomen. Kirin is stikjaloers want dit was normaal gezien haar nachtduik. Dus heel blij kruip ik na de nachtduik mijn bed in na een drukke dag voor de welverdiende slaap.

Woensdag weer een drukke dag voor de boeg maar wel mooie divesites. We stoppen ook bij Codhole waar we de potato cods eten geven. Deze vissen kunnen wel 2m lang worden en zijn heel vriendelijk. We doen er twee duiken en bij de tweede duik zie ik iets liggen op het koraal, ik zwem ernaartoe en kom tot de conclusie dat het een haaientand is. En een grote nog wel. Meenemen die handel! Ik ga er een kettinghanger van maken. Mooi souvenier van het Great barrier Reef en ik kan tenminste met zekerheid zeggen dat het een echte is en zelf gevonden. De grote van de tand verontrust de kapitein wel een beetje want dit wil zeggen dat het ook van een grote haai komt die meestal niet zo vriendelijk is. We zoeken het op op internet via tand identificatie en komen tot de conclusie dat deze van een Bullshark is die nu niet bepaald om hun vriendelijkheid bekend staan. En dit is dan op 100m van de boot gevonden op een plaats waar we elke week komen…. ach ja was mijn laatste keer dus ik zal die haai zeker niet meer tegenkomen.

In de namiddag zitten we bij Dynamite pass. Een van mijn favoriete duiken want het koraal is er heel mooi, heel veel te vinden en een driftduik is altijd fijn. Gedropt worden door de tender en dan gewoon in het water hangen, vooral niet zwemmen want de stroming voert je vanzelf terug naar de boot. Als ik mijn duikers naarboven breng staat de kapitein al op ons te wachten. Wij zijn de laatste die zelf terug aan boord stappen en de rest wordt met de tenders opgehaald. Reden: er komt een storm recht op de boot af en moeten zo snel mogelijk vertrekken willen we niet dat de boot op het rif eindigd. Alle hens aan dek dus…. maar alles verloopt prima en na een kwartier zijn alle duikers weer aan boord.

Woensdag is barbecue avond en normaal gesproken mijn late avond weer maar de hostess had medelijden met mij om weer zo laat op te blijven dat zij mijn avond overneemt. En daar ben ik de volgende dag heel blij om aangezien het weer 2u is geworden.

Donderdag wisselen de passagiers en ook de kapiteins. Tony gaat naar huis en Cameron komt aan boord. Voordat Tony weggaat komt hij afscheid nemen en me bedanken voor het goede werk en als ik terug wou komen ik zeker moest bellen! Altijd fijn om te horen toch?

In de voormiddag maken we de boot dus klaar voor de nieuwe passagiers,’s middags hebben we een meeting met Cam en die verteld ons dat er een monsoon op komst is (iets minder sterk dan een tyfoon, maar nog steeds met 30 knopen wind en veel regen) en dat we niet naar Osprey Reef gaan. Geen laatste sharkfeed dus heel jammer maar in dat weer wil je ook echt niet naar daar. In plaats van Noordoost te gaan, gaan we Zuidoost op plaatsen waar we zelden komen tenzij het dit weer is en waar er geen kettingen klaarliggen om de boot vast te leggen. Dit wil zeggen dat er elke keer 2 crewleden moeten inspringen en stalen kabels rond het koraal moeten leggen waar we de boot aan vast kunnen maken en die het hopelijk ook houden.

Maar eerst hebben we op donderdag 2 orientatie duiken met de nieuwe passagiers om te zien wat ze kunnen. Ik krijg Elliot mee, een man van 67, en Don en Colleen, een typisch amerikaans koppel van achteraan de 50 die op huwelijks reis zijn.

Terwijl we in het water springen zegt Colleen dat Don een beetje doof is en dat ik luid tegen hem moet praten. Nu dat heb ik geweten ook, hij zinkt als een baksteen, zit dan beneden te wachten, kijkt de verkeerde kant uit en is verbaast dat hij er alleen is en draait dan om en zwemt de verkeerde richting uit. Mijn tankbanger helpt niet want aangezien hij doof is hoort  hij het toch niet. Elliot heeft ook gehoorproblemen en een eigen wil dus ik spendeer mijn hele duik om achter die twee aan te zwemmen voor een beetje aandacht te krijgen omdat ze ook wat oefeningen onder water moeten doen zodat we zien wat ze kunnen. Nogal belangrijk als je een storm gaat invaren. En ja dan kom je nog al eens gefrustreerd uit het water.

Alles bij mekaar genomen is het een succesvolle dag, op de regendouche na dan…. Wel mijn late avond en 2 van de partyanimals zijn aan boord gebleven maar die krijg ik dan toch om middernacht in hun bed.

Vrijdagochtend begint het dan.Bij de eerste duik springen Nick en Thibault het water in om de stalen kabel rond het koraal te bevestigen en om 7u springen alle duiker s het water in voor de eerste duik. Ik sta op uitkijk. Een half uur in de duik zie ik dat de lijnen opeens slap worden en ik alarmeer de kapitein en de mates over de radio. Probleem: de stalen kabel is los en we drijven van het rif af 23 personen nog in het water….. we leggen de boot voor anker verder van het rif af en sturen de 2 tenders het water in om de mensen op te pikken als ze boven komen. De meeste komen heel verbaasd boven als ze zien dat de boot niet meer op de plek is waar ze die het laatst gezien hebben, maar iedereen komt zonder problemen aan boord. Ik verkleumt van de kou aangezien ik meer dan een uur in 30knopen wind en regen heb gestaan.

De wind en de regen blijven maar in de namiddag gaat alles wel goed met de stalen kabel. De duikers mogen in de namiddag zelf kiezen wie ze als gids willen volgen en ik zit weer opgescheept met team potdoof ;-( en dat op duikplaatsen waar ik zelf nog nooit geweest ben. Mijn onderwaternavigatie is ook nie alles geef ik eerlijk toe…. maar wonder boven wonder ben ik nog  maar 1 keer verloren gezwommen en zelfs toen niet ver uit de richting. ’s avonds weer een nachtduikje en weer klaar voor bed.

Zaterdagochtend wordt ik wakker met felle oorpijn. Door de regen en de wind van de afgelopen dagen dus een oorontsteking opgelopen en dit wilt zeggen: niet duiken. De hele dag sta ik dus op uitkijk of werk op het deck. Saai maar het kan niet anders, liever vandaag niet duiken dan morgen want morgen gaan we naar Steve’s bommie en daar is altijd veel te zien. “s avonds weer late avond doen en lig pas weer rond middernacht in bed.

Zondag voelt mijn oor al veel beter aan, maar heb er een zware verkoudheid bovenop ;-( Jammer dan maar wel zeker duiken voor mij vandaag. Ziek of niet, laatste duiken op het GBR en die wil ik zeker niet missen. De eerste sta ik weer op uitkijk en ga bij de tweede duik met Elliot duiken op Steve’s Bommie, Steenvissen, Lionfish, Wobbygong sharks,…..hier doen we het voor 😉 Duik drie werk ik op het deck en de laatste duik mag ik er weer inspringen en ik vind een paar baby cuddlefish. En dan zit het erop. Niet meer duiken voor mij voor de komende tijd…….wel heel jammer maar ja het moet nu eenmaal even zo.

Aantal duiken in totaal gedaan op het Great Barrier Reef: 128 + 31 current checks

Foto’s van deze geweldige dieren onderwater hebben jullie al genoeg gezien denk ik….

En dan nu: tijd voor boerin te spelen 😉

Gisteren vrijdag 25 januari heb ik een farm gevonden die druiven teelt en waar ik de komende 3 maanden moet gaan plukken, Betaald per doos die je plukt dus maar proberen om er niet te veel in mijn mond te laten verdwijnen dan…. Vandaag vlieg ik in de late namiddag naar Melbourne en daar moet ik op de luchthaven wachten tot morgenvroeg om door naar Mildura te vliegen….. Ik wou wel een hostel boeken maar aangezien het Australia day is vandaag (nationale feestdag) is alles volgeboekt en aan een hotel 199$ betalen voor 6 uurtjes vind ik ook overdreven. Ach ja zou nu ook niet de eerste keer zijn dat ik de nacht op een luchthaven doorbreng. Iedereen in Belgie is wakker als het hier nacht is dus jullie kunnen mij allemaal gezelschap houden 😉

Volgende week weer voor de eerste Boerenblog 😉

Saartje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s