Spirit of Freedom

Geplaatst: 11 november 2012 in Uncategorized

jaaaa ik weet het, veel te lang geleden sinds ik nog iets op mijn blog heb geschreven maar ik heb het dan ook heel druk gehad hier. Was met mijn dive master cursus begonnen en op het werk gepromoveerd naar snorkelgids dus als ik thuis kwam was het of studeren en verder eten en slapen dus ook nie zo veel interessants om over te schrijven, maar dat ga ik nu zeker goed maken. Voor sommige mensen die ik regelmatig spreek zullen een aantal dingen wel bekend in de oren klinken maar voor de rest veel leesplezier!!!

Dus zoals ik al zei ben ik tijdens mijn dive master cursus snorkelgids geworden op T6, de boot waar ik op werkte. De kapitein steunde mijn cursus volledig en liet mij dan ook extra dingen doen tijdens het werk als onderdeel van het leerproces. Wat is er nu fijner dan betaald gaan duiken?? Het is dan wel minder interessant als je mee moet met een groep chinezen die absoluut geen controle hebben en constant naar beneden bleven zakken, tegen koraal aan zwommen met als gevolg dat ik de hele duik boven hun heb gezwommen en hun met de tank op een normaal niveau bleef houden. Anders heb je dan ook weer grappige situaties van mensen die helemaal in paniek geraken tijdens het snorkelen en proberen om zelfs met reddingsvest te verdrinken (wat zo goed als onmogelijk is) kindjes die eerst niet durven en die ik dan meenam met de life-ring en na een uur niet meer uit het water willen. Een volwassen vrouw die door haar snorkel probeert te schreeuwen omdat ze nemo heeft gevonden en dan de grappigste: een man die niet meer wou/kon bewegen, toen ik hem vroeg of ik hem naar de boot moest brengen fluisterde die: nee dat kan ik niet, er zwemt een haai onder mij!!!! Met haaien heb ik ondertussen wel meer ervaring maar daarover later meer… Al bij al dus heel fijn maar heel vermoeiend! Na een paar weken kwam de manager naar mij toe met de mededeling dat ze mij geen voltijds werk konden garanderen op T6, aangezien ik was aangenomen ter 2 weken vervanging ging natuurlijk de rest van de vaste crew voor….wat ik heel jammer vond maar wel begrijpelijk. MAAR aangezien ze mij niet kwijt wouden wou hij mij een job aanbieden op Spirit of Freedom, dit is een luxueuze live-on-board boot van hetzelfde bedrijf. Deze vaart naar de riffen die je op national geographic ziet van het great barrier reef. De rest van de collega’s dik jaloers want T6 is zo een beetje de selectie boot voor Spirit of Freedom (SOF) 1 week werken en 1 week vrij geeft mij ook de gelegenheid om in mijn week vrij al een beetje meer van australie te zien dus natuurlijk ga ik! Ik ga er beginnen als hostess en als mijn dive master cursus af is wordt ik dive master op SOF. 4 duiken per dag op de riffen die de droom zijn van elke duiker, wie zegd daar nu nee tegen??

Mijn vrije dagen voor ik naar SOF ga spendeer ik op T6 met duiken, samen met Larissa (collega) en Libby (dive master instructor) het zijn plezante dagen waar ik veel op heb bijgeleerd en zelfs heb ondervonden hoe het voelt om zonder lucht te zitten op 10m diepte…. bij de oefening materiaal uitwisselen moesten Larissa en ik buddy breathing (afwisselend ademen met 1 beademingstoestel) wat niet moeilijk is maar op het moment dat we ons masker moesten wisselen kon ik mijn ogen niet open houden (wegens lenzen) en Larissa “vergat” effe om het beademingstoestel terug te geven….. lichtjes paniek dus maar ik wist dat er nog 5 andere beademingstoestellen in de buurt waren dus kwestie van die zo snel mogelijk te vinden tot libby er letterlijk eentje in mijne mond moest duwen…. Ik kan u verzekeren zeker geen aangenaam gevoel!

Drie weken later is het zover, maandagochtend 7u30 sta ik aan de boot en zie nog hoe de vorige crew de passagiers uitzwaaid. Ik zou tot donderdag aan boord blijven voor mijn trainingsdagen en kom dan op maandag terug bij de collega’s waar ik vaste crew bij wordt. Op woensdag wordt mij al door kapitein tony gevraagd hoe hardcore ik ben en of ik 2 weken aan 1 stuk kan doen. 15 dagen lang dus om 5u30 opstaan en ten vroegste om 21u30 gedaan hebben, om de andere dag moet ik dan ook nog eens wakker blijven tot de laatste passagier slapen is om “man overboord” situaties te vermijden…..het moet dan maar…… Tony vliegt we op donderdag terug naar Cairns en kapitein Cameron lost hem af….ik zit nog altijd aan boord sta elke dag om 5u30 op, zet het eerste ontbijt (muesli en cornflakes) klaar en ga dan alle passagiers wakker maken (max capaciteit aan boord…. 26 passagiers, 11 crew) als die richting ontbijt druppelen begint mijn favoriete werk…. bedden opmaken en badkamers schoonmaken….. mijne lieve god wat kunnen mensen stinken en vuil zijn, vooral de aziaten en de amerikanen…. wij europeanen zijn nog wel wat beschaafd! Om 7u gaan ze voor de eerste duik en zet ik het tweede ontbijt klaar… spek, eieren, worsten, toast,…hoe vettiger hoe prettiger (dieet begint ook weer heel binnenkort) Dan tweede duik en ik afwas en algemeen onderhoud van de boot, lunch klaarzetten: pizza, pasta, kebab, taco’s…..(onze kok leeft zich uit, hallo dieet) dan weer afwas en algemeen onderhoud boot en de passagiers doen duik 3 en 4. dan is het tijd voor het diner wat wordt opgediend door mezelf en de dive master dan kunnen wij ook eten en is het weer tijd voor de … jawel AFWAS…. het grappige is dat alles wat aan boord gedaan wordt wordt afgeroepen, de TD (trip director of coordinator) roept “dive time” als ze gaan duiken en ” breakfast time, lunch time of dinner time… ik heb al eens geprobeerd om op mijn late avonden om 22u “NIGHT TIME” te roepen: vonden ze heel grappig en bleven op tot 1u15 om te drinken en ik weer om 5u30 eruit ;-( Op donderdag gaan en komen er ook weer passagiers en ben ik heel druk bezig in de voormiddag met verse lakens, badkamers en kamers schoon te maken en dergelijke…. en dan krijg je 5 tieners aan boord… 16-jarige maar we hebben er lol aan beleefd, met als gevolg dat zij in het gastenboek schreven: the bitches on SOF are crazy but we love them. En aangezien wij vonden dat we op een boysband leken hebben ze het boek ook zo gesigneerd… hun kamers daarentegen….. respect voor alle mama’s met tienerzonen!!!!! (mijn kinderwens was al ver te zoeken en is nu nog verder weg…)

Week 1 is voorbij en we zijn weer in Cairns: om 7u30 gaan alle passagiers van boord, de nieuwe crew komt aan boord en met 2 crews maken we de hele boot klaar voor de volgende passagiers die om 12u weer aan boord komen en tijd om weer te vertrekken. Eerst wordt iedereen voorgesteld: Nick (TD, engelsman), Ik (hostess) Fabian (1st mate, frans), Jordan (2nd mate, australisch) Kirin (instructor, japans), Steven (instructor, frans), Ana bijgenaamd banana (instructor, schots) Tania (dive master, frans canada) en drew en alex (koks, beide australie) en de kapiteins Cameron en Tony (ook beide australie) eerst een paar uur varen en komen onderweg T6 tegen (mijn vorige boot) en dan is het alweer tijd voor iedereen voor duik 1 en 2 in het water te duwen…. Op dinsdag ben ik wel even naar Cameron gegaan, niet om te klagen maar om heel vriendelijk te vragen wanneer ik ook eens mag gaan duiken. Hij vind het zeker goed en stelt voor om woensdagnamiddag samen de snakepit te gaan duiken. Die heeft zeker zijne naam niet gestolen, olijfkleurige zeeslangen aan overvloed, die hebben blijkbaar een heel dodelijk gif en 1 beet kan drie mensen doden maar Cameron is er blijkbaar nie bang van en pakt hun met hun staarten vast. Gelukkig zijn dit dan ook slangen die hun bek net ver genoeg open krijgen om mensen te bijten. Omdat de duik op 25m ga je ook sneller door je lucht uit (lucht volume wordt kleiner naarmate je dieper gaat) en ik geef Cameron op tijd aan dat ik terug naar boven moet. Safety stop gedaan p 5 meter aan de reserve tank die er standaard hangt en met amper 10 bar naar boven (oeps). Maar ik heb het lang uitgehouden met een 8 liter tank op 25m voor 39 minuten. Normaal gezien duk je dan met grotere flessen of nitrox en kan je langer beneden blijven. Snel omkleden en onze shop klaarzetten dan weer diner en vroeg slapen, morgen komen weer nieuwe passagiers. Donderdag is dan ook weer een drukken dag, verse lakens, badkamers,….en Cameron maakt plaats voor Tony die weer terug komt. Dus Tony ook maar eens vriendelijk gaan vragen of ik mag gaan duiken en Nick zet mij in op de populairste duik van de hele week SHARKFEED!! vrijdag gaan we er dan ook voor, ik zit als 2de in het water en zie de haaien al in de verte zwemmen, tot er eentje recht voor mijn neus voorbij komt, die had ik effe niet zien aankomen….de adrenaline begint aan goed te gaan.Nu zwemmen er een stuk of 20 maar van het moment het eten komt, komen we van overal aanzwemmen…. alle mensen nemen plaats op het koraal voor het spektakel en ik ben fotograaf van dienst en de camera staat niet stil….. de kooi met eten wordt naar beneden geladen en wat dan gebeurd is 1 grote grijze massa bloeddorstige haaien die voor onze ogen vechten voor hetzelfde….. GEWELDIG om te zien!!!!! als ze klaar zijn blijven ze wel rondhangen of gaan slapen in het zand (zie foto op FB met mezelf naast een haai) en gaan wij allemaal op zoek naar de uitgevallen haaientanden. Ik vind er twee en geloof mij, klein maar zo scherp. Als je er zo 100 tegelijk in je lijf krijgt…. ik liever niet…… we gaan van osprey reef (wat het meest noordelijk in australie ligt) terug naar de andere riffen, de zee is wild en als ik ’s morgens de kamers samen met Tania moet doen is alles zo smerig….de helft van de passagiers zijn in het midden van de nacht zeeziek geworden en alles hangt onder de kots…..NIET gezellig zo vroeg op de ochtend. Aangezien Tania de badkamers doet (heeft ze zelf voor gekozen) begint ze bij badkamer 2 zelf te kokhalzen….. ach ja nog een overmorgen zijn we weer aan land.
En het is weer maandag!!! iedereen blij dat de week erop zit en vooral ik na 2 weken en heb dringend slaap nodig. Die raad krijg ik dan ook van Tony mee ware het niet dat het elke maandag “we-zijn-weer-aan-land-party” is. Toch eerst even naar de hostel en een powernap doen en dan duiken we met de hele crew op cafe. Tania, Steven en ik knijpen er nog even tussenuit om op de nightmarkets een welverdiende massage te halen en dan weer cafe in.

Dinsdagmiddag zit ik bij Libby, nog de laatste loodjes van mijn divemaster cursus en het plan is om mijn nitrox certificaat te halen en naar Yongala te rijden. Yongala is een scheepswrak met een heel apart marine leven en is 6u rijden van Cairns (nog steeds niet bijgeslapen) als Larissa klaar is met werken op T6 om 18u vertrekken we, blijven slapen in een camperpark en ’s ochtends vroeg vertrekken we met de boot. De sharkfeed duik valt helemaal in het niets tegenover wat ik daar gezien heb! Yongala staat op de lijst van top 10 duiksites ter wereld en verdiend dat dubbel en dik, dit was echt de duik van mijn leven! Het enige wat je moest doen was via de lijn naar beneden gaan en daar blijven hangen: scholen van eagle rays, marble rays (ray= roggen) die groter zijn dan ik, bullsharks, zeeslangen, hawksbill schildpadden ook joekels groter dan ik en zo veel meer!!! Dit op 1 duik is gewoon onwerkelijk en ik ga zeker nog eens terug! na de 2 duiken weer 6u terug rijden en slapen. Donderdag bij Libby in het zwembad gezeten en al mijn oefeningen moeten doen voor dive master en op vrijdag dan maar gaan duiken met T6, zo fijn om mijn vorige collega’s weer te zien en krijg van Garreth (kapitein op T6) een zelfgemaakte tankbanger omdat ik mijn dive mater heb gehaald! nu 2 dagen vrij en dan weer tijd voor Spirit of Freedom LET THE SHARKS BE READY!!!!!
Dit was het dan weer voor nu, voor meer beeldmateriaal verwijs ik u door naar mijn Facebook pagina šŸ˜‰
Saartje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s