Skydive @ Mission Beach – White Sundays – Airlie Beach

Geplaatst: 11 november 2012 in Uncategorized

ImageImageHier ben ik dan weer…… twee weken vakantie gehad en er dan ook goed gebruik van gemaakt. Het plan was om naar Darwin en Alice Springs te gaan om er de befaamde Uluru rock and kings canyon te gaan bezoeken dus na onze “Back on land” party op maandag ben ik op dinsdag naar het reisbureau gegaan om te boeken. De jongen die mij verder helpt laat mij foto’s zien van waar ik naartoe zou gaan en vermeld er dan bij dat het daar nu broeiend heet is en alles wat ik zie is zand en rotsen, nergens een plasje water voor even verkoeling te gaan zoeken. Ineens lijkt het al een stuk minder aantrekkelijk om ernaar toe te gaan…. De foto’s van Kings Canyon laten wel een prachtige waterval zien dus mijn eerste gedacht is: fijn daar gaan we zeken in zwemmen!! En ja hoor, zwemmen in de waterval is NIET toegelaten….. Dat is dus net hetzelfde als tegen mij zeggen: ” je mag een hele dag mee met de boot naar het great barrier reef MAAR je mag de vissen alleen bewonderen vanaf de boot”  Jammer dan, mooi geprobeerd van die kerel om mij een reis van 1600 dollar te verkopen naar een rots maar dat gaat dus mooi niet door.

Optie 2 is al een stuk van de Oostkust te gaan bezoeken. Graag een weekje surflessen erbij maar eerlijk gezegd wil ik dat pas doen als het aan de oostkust volop zomer is en het water wat is opgewarmd….Dus vraagt onze lieve reisagent of hij zelf iets mag voorstellen…..tuurlijk ga uw gang……. Punt 1 op de agenda: skydiven, daarna verblijf je 2 dagen in Mission Beach en neem je dan de bus naar Airlie b…….. HOW STOP!!!!!!!!! Ik ga wat?? Skydiven?? “euh ja, dat ligt toch op de weg en iedereen vind het zo de moeite dus….” Met mijne grote mond zeg ik dus: ach ja waarom niet, hebben we dat ook weer gehad…. Dus planning is Skydiven, 2 dagen Mission Beach, dan met de bus naar Airlie Beach om daar 3 dagen en 2 nachten op een boot te zitten naar de White Sundays met daaraan gekoppeld 4 duiken (jaja ik ben zo gek om in mijn vrije tijd nog altijd op een boot te zitten en te gaan duiken) daarna nog 3 dagen Airlie Beach en dan met de bus terug naar Cairns….. Op dat moment komt Tanja, een collega van mij binnen en vraagt of Alice Springs al geboekt is. Euh No I’m going skydiving 😉 Ze vind dat ik niet goed wijs ben maar ja, dat wisten de meesten van jullie toch al wel.

Woensdag belt Dirk, mijn manager, met de mededeling dat T6, de boot waar ik eerder voor werkte, avondtripjes gaat doen wegens Coral Spawning. Dit gebeurt 1 keer per jaar en is de periode dat het koraal zich voortplant. Met andere woorden springen er dus 60 gekken in het water om tussen het sperma te gaan rondzwemmen. Het is wel de moeite om eens te zien, heb het 2 jaar geleden in Aruba gezien, toen was ik zelf nog zo gek, maar niet meer de dag erna want koraal dat zich voortplant stinkt verschrikkellijk en die geur gaat heel moeilijk uit je wetsuit. Nu ja, sorry Dirk (die overigens heel hard lijkt op onze ondertussen homo-geworden limburgse stripper van Jambers)maar ik heb net mijn vakantie geboekt dus je zal iemand anders moeten zoeken. Hij steld voor om zelf naar het reisbureau te bellen zodat ik mijn geld zou terugkrijgen maar ze betalen maar 50% terug dus moet hij wel degelijk iemand anders gaan zoeken. Ik heb het hem trouwens ooit verteld hoor, dat hij op die stripper lijkt, zelfde blonde krulletjes en ik heb er nog elke keer moeite mee om niet in de lach te schieten. Hijzelf vind het ondertussen ook wel grappig, zolang hij niet met die stripmoves begint vind ik het allemaal goed……

Donderdag 7u ’s ochtends, en waarom ben ik gisteren gaan stappen in Palm Cove en moest ik deze morgen nog 45 minuten terug rijden, mijne rugzak terug inpakken en uitchecken uit het hostel??? En die kater doet ook al geen deugd…..was wel een supergezellige avond, dan de gevolgen ook maar dragen, alleen ga ik vandaag skydiven. Waarschijnlijk niet zo best met deze hoofdpijn en misselijkheid. Om 7u sta ik wonder boven wonder klaar en spring de bus op richting Mission Beach. Toch maar ergens nog een koffie meegenomen en op de bus even mama en Jelle gebeld om mee te delen dat het misschien de laatste keer is dat ze mij horen. Jelle zijn reactie: “zus zijt ge op uwe kop gevallen?” nee dat nog net niet, maar zo voelt mijn hoofd op dit moment wel. Na 2,5 uur rijden zijn we in Mission Beach en worden we in groepjes verdeeld en de bus terug naar Cairns vertrekt om 16u. Aangezien ik in Mission Beach blijf loop ik naar de balie om mij op te offeren om als laatste te gaan……. ze zeggen dat ik dan om 15u30 zal springen… Nixke springen, die instructor zal mij eruit moeten duwen ja…. maar ja 15u30 pas, dus eerst inchecken in het hostel en een hoognodig dutje doen. Om 15u30 sta ik terug in de skydive shop en het is al uitgelopen naar 16u30. Eindelijk is het dan zover, de instructor komt naar mij toe voor de uitleg, Hoofd naar achter, springen en gewoon genieten…..voor mij vertaald: hoofd naar achter, je wordt eruit geduwd en dan zet je je keel open tot als je weer met 2 voeten op het strand staat….

20 minuten rijden tot aan het vliegveld en 15 minuten in het vliegtuigje zitten tot we op 14.000 voet zitten (omgerekend iets van een 4.6km) in het vliegtuig krijg ik nog uitleg van wat er gaat gebeuren en dan is het zover,het rolluik gaat naar boven, de lamp springt op groen, hoofd naar achter (was ik natuurlijk al weer vergeten, ik was al te druk bezig om naar beneden te kijken) en WAAAAAAAAAA.. oh eigenlijk wel fijn. Het schreeuwen heeft welgeteld 2 seconden geduurd….. zelfs geen kriebels in mijn buik die je hebt als je op de supersnelle achtbaan in een pretpark zit maar gewoon PUUR GENIETEN. Magnifiek uitzicht en heeeeeeel veeeeeel wind in mijn  haren. Ik heb nog nooit zo een grote smile op mijn gezicht gehad maar dat heeft dan ook met de wind te maken waardoor alle huid aan je lijf flabbert alsof je al een 80-jarige bent. na 60 sconden gaat de parachute open en is het nog meer genieten. De intructor laat mij zien hoe je een parachute bestuurd en mag het ook zelf doen.  En het uitzicht wordt er beter op: in het water zie ik een schildpad zwemmen en een 3 meter brede manta-ray! Mijn eerste reactie als ik met mijn voeten terug op het strand sta:”I wanna do it again!!” en als ik geld teveel had gehad had ik het zeker morgen opnieuw gedaan. Dan maar sparen voor de cursus om alleen te leren springen. (donaties zijn altijd welkom en jaja het is binnenkort kerstmis en nieuwjaar, hint hint 😉  )

Vrijdag ben ik ook nog in Mission Beach en aangezien er werkelijk niets anders dan strand is wordt het dan ook een luilekker dagje op….het strand. Zeker geleden van Aruba dat ik dat gedaan heb en geniet er ook van. Op het strand begint een australier van Melbourne een gesprek met mij met de bekende vragen, wat voor werk doe je? hoe lang blijf je nog? wat zijn je plannen? Ik hoor wel van meer mensen dat ik weer met mijn gat in de boter ben gevallen en dat is zeker waar, ben al blij dat er veel boter is op de wereld, want wie kan er zeggen dat je op de mooiste riffen van het great barrier reef mag duiken als werk en in je vrije tijd gewoon super dingen kan doen? Zijn laatste vraag was dan: hoeveel mannen hebben u al ten huwelijk gevraagd? Hahaha nog geeneen, ah nee want volgens hem zijn ze allemaal geintimideerd door mijn levensstijl ,,,,(mijn ondervrager is al 57 hoor, dus geen schrik, hij heeft het gelukkig ook niet gevraagd)

Zaterdag is een busdag, ongeveer 7u in de bus zitten op weg naar Airlie Beach. Daar aangekomen blijken 2 meisjes waarmee ik de kamer deel op dezelfde boottocht te gaan als ik. Patrice en Colette van Ierland die reizen in een groep van 8 en ook onmiddellijk worden omgedoopt tot Team Ireland. Zij gaan stappen die avond, ik kruip lekker mijn bed in (alhoewel lekker, die matras heeft zijn beste tijd 30 jaar geleden gehad denk ik) Om 3u wordt ik wakker omdat team ireland weer terugkomen van stappen en Colette uit bed valt en ja hoor ze heeft ergens iemand opgescharreld waar iedereen weer van kon meegenieten. Zij zijn tenminste wel zo slim om het op de badkamer te doen en niet in bed waar iedereen het ook kon zien zoals dat meisje in de hostel in Sydney.

Zondag middag vertrekken we dan de boot op. 26 passagiers waarvan 7 jongens en 19 vrouwen…. Maar een hele gezellige bende.. ik ben 1 van de weinige die gecertificeerd duiker is en 1 van de 2 die dan ook effectief gaat duiken, de rest gaat gewoon snorkelen. Tijdens de middagbriefing en een stuk pizza maken we ook allemaal kennis met mekaar… Vrolijke bende vanuit ierland (natuurlijk), Engeland, Duitsland en Servie. Ik ben alweer de enige Belgische. Aangekomen op het rif maken we ons klaar voor de eerste duik. Jammer genoeg mag ik niet alleen gaan want de andere persoon die mee gaat is een japanner die enkel open water certificaat heeft. Ik voel de bui al hangen maar ja duiken is duiken zeker. Zichtbaarheid is heel slecht deze duik, zeker niet de 40m zichtbaarheid die ik gewend ben ondertussen maar amper 5m…. Toch een paar Nudibranchs gevonden (dit zijn hele kleurrijke slakken zonder huis) en een Spanish dancer ( ook zo een klein kleurrijk beestje dat lijkt op de rokken van een spaanse danseres als het zwemt, vandaar de naam) na 31 minuten doet de instructor teken dat de japanner bijna zonder lucht zit (ik had het kunnen weten) en we moeten terug naar boven. Jammer dus dat ik niet alleen verder mocht want ik had nog ruim over de helft lucht in mijn fles. Absoluut niet onder de indruk van de duik, maar de japanner vond het allemaal geweldig! Als team ierland vraagt hoe het geweest is moet ik wel positief blijven aangezien zij een introductie duik gaan doen en elke duik is anders dus….. maar ja zoals je weet kan je het toch van mijn gezicht aflezen als iets mij niet aanstaat. ’s avonds worden er foto’s van de zonsondergang gemaakt, krijgen we avondeten en vliegen we allemaal in de goon (goon is een soort van wijn ie heel goedkoop is en we hebben liters aan boord….jammer van de hoofdpijn weer de dag erna)

Dag 2 op de boot, ’s morgens gaan we aan land bij het White Sundays national park en dit is 1 van de mooiste uitzichten die ik ter wereld al gezien heb, we blijven er tot 10u30 en er  worden meer dan foto’s genoeg gemaakt. Beetje kleur bijkrijgen op de boot en na het middageten is het tijd voor duik 2. Ik spring bijna een gat in de lucht als ik hoor dat de japanner niet mee gaat en kijk er naar uit om optimaal van mijn lucht gebruik te maken. Samen met de instructor spring ik erin en het zicht is al stukken beter vandaag dan gisteren….Waarom ik niet alleen mocht gaan snap ik nog altijd niet want de instructor heeft de hele tijd achter mij gezwommen en maakte foto’s van alle nudibranchs en ander onderwaterleven wat ik hem aanwees. Toen we terug onder de boot doorzwommen had ik nog lucht genoeg dus dan maar even de andere kant op tot 5 minuten later de instructor teken deed dat we terug naar boven moesten omdat hij nog maar 40 bar over heeft en het is standaard dat je met 50 bar terug aan boord moet komen voor veiligheidsredenen. Ach ja deze keer heeft het dan toch een uur geduurd.

Net voor het avond eten is het tijd voor de nachtduik. Gepakt en gezakt met lampen gaan we naar beneden en ja onze japanner is er weer bij, deze keer met een grotere fles. Al snel zie ik een joekel van een kreeft, steenvis, boxvis, papagaaivis in zijn cocon, veel nudibranchs shrimps and krabjes. Onze japanner zweeft ergens aan de oppervlakte de hele duik en denk niet dat hij veel gezien heeft, maar dat is zijn probleem. Na 40 minuten wordt er weer teken gedaan dat we naar boven moeten (grrrrr, alweer????) Als we terug op de boot zijn wordt mijn ergernis nog groter want er zijn 2 dolfijnen komen opdagen. En nee ik mocht niet terug in het water springen ;( dan maar douchen en eten. Na het eten zitten de dolfijnen er nog dus ik ben op de kant gaan zitten met mijn  voeten in het water maar de rest durfde niet echt. Het is in godsnaam een dolfijn en geen haai die je voeten eraf bijt hoor. Omdat dolfijnen nogal nieuwsgierig zijn en ik met mijn voeten op het water aan het petsen was kwam er eentje vanonder de boot gezwommen en duwde met zijn neus tegen mijn voeten. Je moest eens zien hoe snel de rest was om ook met hun voeten in het water te gaan zitten. De dolfijnen zijn nog meer dan een uur rond de boot blijven hangen en dan vertrokken en wij weer met zen allen aan de goon. 1 van de jongens had zijn gitaar bij dus hebben we er maar meteen een acoustische sing-a-long avond van gemaakt.

De volgende ochtend zijn we vroeg weer richting Airlie Beach vertrokken en om 10u stappen we van de boot af. Tijd voor een middagdutje aan de lagoon (na al die goon) en ’s avonds gaan we met de hele bende op stap. Vele uren en coctails later is het bedtijd. Op woensdag is iedereen met een kater opgestaan dus hebben we niet meer gedaan dan allemaal samen aan de lagoon te gaan liggen. ’s avonds vette hap erin en terug bed in. Donderdag zijn de meeste al weer verder getrokken en ik hou mij bezig met window shoppen. Aangezien de mode hier nog van in de jaren stilletjes is en superduur vind ik toch niets wat mij aanstaat. Terug in het hostel is er een duits meisje op mijn kamer die blijkbaar kapster is en mijn haar heeft dringend een knipbeurt nodig. Voor 15 dollar knipt ze mijn haar en al snel zitten Patrice en Colette van team ierland ook bij de hostelkapper. We hebben nog wat goon over van de boot dus we weten ook weer wat doen vanavond. ‘S nachts wordt ik een paar keer wakker, eerst door een meisje dat zo dronken is en in de badkamer ligt over te geven. Een uur later omdat er iemand als een gek op de deur staat te bonken….Aangezien niemand de moeite deed om op te staan ben ik maar opgestaan…. Het was een meisje dat op onze kamer sliep en haar sleutel vergeten was. En ja ze had ook ergens een kerel van 20 opgescharreld die haar heel verliefd aankeek. Ik, die geen zin had om weer naar een vrijpartij te luisteren heb hun eerst gevraagd of ze al sex hadden gehad, Ze zei nee, dus heb ik haar een sleutel gegeven, vriendelijk gevraagd of ze dat eerst buiten wouden doen en dan weer naar binnen te komen….en ze vertrokken gelukkig…..

Vrijdag is het tijd om weer naar Cairns te gaan,met spijt in het hart dat mijn vakantie er alweer opzit. 10u in een bus zitten is nu ook niet bepaald het hoogtepunt van deze 2 weken maar ja het werk roept weer. Maandag vertrekken we voor 2 weken met spirit of freedom. Eerst zien we op dinsdag de zonne-eclips vanop zee en gaan daarna richting Papoea-Nieuw-Guinea varen. Naar de verhalen van de andere crew is het zeker de moeite, aanvaringen met hammerheadsharks, manta-rays en duiken op riffen waar weinig mensheid ooit is geweest.

Dus tot over 2 weken ben ik er weer, met alle verhalen over Papoea-Nieuw-Guinea!

Saartje

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s